donderdag 11 oktober 2018

Manish Nai.


Deze week ben ik een weekje vrij, ik moest namelijk
overuren opmaken. Daardoor was ik op een doordeweekse
dag wat eigenlijk werkdag was,in het Noord Brabants Museum
voor de tentoonstelling van Manish Nai, een man uit India die
kunst maakt van gerecyclede materialen. Hij gebruikt katoen,
jute, metaal en krantenpapier. Dit perst hij in verschillende
vormen. Meestal wordt het uiteindelijk rond, vierkant of rechthoekig.

Het grootste kunstvoorwerp bestaat uit 400 stokken
met kledingstukken die gepest zijn in vierkanten vormen. 






 Ook lagen er vier vierkanten geperst staal op de grond,
waarbij twee vierkanten dikker waren dan de andere twee.




Indigoblauw jute geperst/ opgerold tot rechthoeken
of een cirkel.




Jute gespannen tot tien rechthoeken en bewerkt door
er draden uit te halen, volgens mij, waardoor er open
stukjes ontstaan die dan allemaal samen een soort
foto wordt van helmgras. 


 Een heleboel dobbelstenen gemaakt van kranten in
verschillende kleuren bij elkaar gebracht zodat het
 tien balken worden van ongeveer 60 dobbelstenen
breed en 6 dobbelstenen dik.





Ik vond het een mooie tentoonstelling en merkte
bij mijzelf dat ik ontzettend veel zin kreeg om iets
te gaan maken oftewel creatief bezig te zijn. Het
zag er ook allemaal (bijna allemaal) uit alsof je
het zelf ook bedacht zou kunnen hebben. Maar
kom maar eens op het idee.
Aangezien ik nog tijd over had, ben ik ook de andere
tentoonstelling gaan bekijken, maar al snel voelde ik
dat het blije, creatieve gevoel dat ik net had, nu ineens
aan het verdwijnen was. Zoiets had ik nog nooit gevoeld.
Ik ben weer terug gegaan naar de kunst van Manish
Nai en lette op dat ik met deze beelden in mijn hoofd
naar de uitgang kon lopen.
Ik ging uiteindelijk met een fijn gevoel weg.
groet,
Marijke

zondag 7 oktober 2018

Een reuzenoptocht.



Vanmiddag was ik, tussen alle afspraken door
even in Goirle. Dat is een plaats bij ons in de
buurt waar vandaag 32 reuzen op bezoek
kwamen voor een grote reuzenoptocht.
De reuzen kwamen uit Brabant, Limburg en
België. Het was echt prachtig om te zien.
Vooral doordat er gewone mensen naast liepen
zag je pas hoe groot de reuzen werkelijk waren.
Zeker als je ook op de details gaat letten, zoals
handen en gezichten. Ik vond het ook ontzettend
leek om onder de reus de voeten te zien. Dat
waren namelijk de voeten van de persoon die de
reus liet bewegen. Er was zelfs een reus die de
hele optocht op klompen heeft gelopen.
Sommige reuzen "liepen" op wieltjes en dat kan
ik heel goed begrijpen.


  




  









  


 
 
 

 Dit was de eerste keer dat deze optocht georganiseerd
werd en helaas hadden we niet meer tijd dan alleen de
optocht. Grappig was dat Lotte ook ten dans gevraagd werd
door een mini-reus. Ik hoop dus dat er vaker zo'n reuzenoptocht
zal zijn zodat we dan langer kunnen blijven.
Deze optocht was in ieder geval zeer geslaagd, zowel
door de reuzen als het heerlijke weer.
groet,
Marijke

maandag 1 oktober 2018

Een boswandeling.


Vanmorgen maakte ik, samen met een vriendin, een
wandeling door het bos in de buurt. Het is zo fijn als je
vanuit je huis op loopafstand een bos hebt. Je doet een
paar wandelschoenen aan en loopt zo het bos in. Je bent
er meteen even uit. En als je dan tijdens de wandeling om
je heen kijkt, zie je heel veel mooie dingen. Ik was een
beetje op zoek naar de beroemde rode paddenstoel. Die
heb ik niet gevonden, maar wel veel andere, prachtige
paddenstoelen. Ook een witte, die had ik nog nooit gezien.
Verder natuurlijk allerlei verschillende kleuren blad,
beukennootjes, wilde en tamme kastanjes, koeien en
een koe met jeuk.














Het was wel afwisselend droog, zonnig en nat weer.
Eigenlijk heel Hollands herfstweer. Ondanks dat was
het gewoon helemaal genieten.
groet,
Marijke