Follow by Email

zondag 15 oktober 2017

De vliegenzwam.


De vliegenzwam (Amanita muscaria)

Een vriendin van mij liet mij een plek zien midden in ons dorp
waar een hele serie vliegenzwammen stonden. Ik vond het
echt geweldig. De vliegenzwam is volgens mij het meest bekende
object van de herfst. Hij komt voor in kinderliedjes, hij wordt
heel vaak getekend en heel veel gefotografeerd.

Hoe komt de vliegenzwam eigenlijk aan zijn witte stippen?
ik heb het op internet opgezocht en vond dit:
De witte stippen zijn overblijfselen van het vlies waaruit de
paddenstoel tevoorschijn komt. Door het groeien van de
paddenstoel breekt het vlies, dat niet meegroeit, in kleine
stukjes die als stipjes op de hoed achterblijven.
Deze witte restanten van het vlies liggen los, zodat ze bij
een flinke regenbui gemakkelijk van de hoed af kunnen spoelen.
Hierdoor kom je ook vliegenzwammen tegen zonder witte stippen,
die heeft de paddenstoel wel gehad, maar ze zijn verdwenen
door de regen. De vliegenzwam komt als bolletje boven de grond
en daarna groeit de hoed verder en wordt steeds platter van vorm.

Ik heb een stel verschillende foto's gemaakt van de
verschillende stadia; 





 


Mooi hé? Ik kon geen leukere foto's bedenken als start
van de herfstvakantie. Ik hoop dat iedereen een heleboel
van deze schitterende paddenstoel zal zien deze herfst.
Fijne vakantie allemaal, deze week of anders
volgende week,
groet,
Marijke

vrijdag 13 oktober 2017

Tiny pleasures # 31

 

Autumn leaves
Herfstbladeren

Het is echt weer herfst en dat betekent hier dat we weer
een heleboel bladeren op de oprit krijgen. De eerste berg
heb ik alweer bij elkaar geveegd en dan zitten er nog
heel erg veel aan de bomen op het grasveld voor het huis.
Eigenlijk vind het ik het altijd wel leuk die bladeren, maar
als het erg waait, gaan de bladeren in een rondje draaien
voor onze voordeur. En als je dan net naar buiten gaat,
waaien er allemaal bladeren naar binnen.
Als het grasveld voor het huis helemaal bedekt is met
bladeren, krijg ik altijd zin om mee te helpen bij de
plantsoenendienst met een bladblazer alles bij elkaar
te blazen. Gewoon één dagje maar.


Als ik dit schrijf, zijn er alweer een stel bladeren gevallen,
het gaat echt helemaal beginnen.
Herfst.
groet,
Marijke






woensdag 11 oktober 2017

Romige champignonsoep.



De nieuwe soep die ik maakte, was romige
champignonsoep. Het was ook de eerste keer dat
ik soep met champignons maakte, volgens mij. Ik vond
het wel een grappig recept, want het ging over de voetjes
en de hoedjes van de champignons. Dat rijmt.
De soep was wederom heel makkelijk om te maken. Ik
heb alleen de aardappel vervangen door zoete aardappel.




Mmmmmmmmm hij was heerlijk. Ook deze soep
past ook heel goed bij de herfst, maar je kunt hem
ook de rest van het jaar maken hoor.
groet,
Marijke

zondag 8 oktober 2017

Herfst betekent kastanjes rapen.


Vandaag was het weer tijd voor ons jaarlijkse bezigheid:
kastanjes rapen. Net zoals paddenstoelen bij de herfst
horen, doen kastanjes dat ook. Er is een plek, net buiten
ons dorp, waar een viertal kastanjebomen staan. Ieder
jaar fietsen Lotte en ik daar naartoe om een tas vol
kastanjes te rapen. Ik vind het iedere keer weer zo
gezellig om te doen. Misschien lijkt het onbenullig, maar
voor mij is het iets bijzonders. We rapen de kastanjes
om er vervolgens ook iets mee te maken, maar op de
een of andere manier is het ook een beetje ritueel van
ons twee geworden. Dat vind ik ook belangrijk. Laatst
las ik ergens dat kinderen later niet meer weten of het
huis altijd schoon was, maar wel welke leuke dingen
er gedaan werden. Ik hoop dat Lotte later er ook aan
terugdenkt als ze de kastanjes weer ziet in de herfst.








We hebben er weer een heleboel opgeraapt en gaan er
binnenkort iets leuks mee maken. Ik heb wel al een idee,
maar moet de details nog even uitwerken in mijn hoofd.
Het moet namelijk ieder jaar wel weer iets anders zijn
dan wat we al gemaakt hebben.
Wordt vervolgd dus....
groet,
Marijke

vrijdag 6 oktober 2017

Tiny pleasures # 30.


send or get some snailmail
stuur of krijg een slakbericht

Natuurlijk is mijn vertaling een letterlijke, want "snail" is
Engels voor slak. Snailmail slaat op de traditionele post
die uiteraard aanzienlijk trager werkt dan e-mail en
bovendien nog duurder is ook. Natuurlijk snap ik dat het
veel makkelijke, sneller en goedkoper is om iemand even
gauw een e-mail te sturen en zeker als het een bericht is dat
aan meerdere mensen tegelijk geschreven moet worden,
maar ik mis de gewone post enorm. Het enige dat bij ons
nog door de brievenbus komt, zijn rekeningen. En zelfs die
komen steeds vaker digitaal. Kortom, we krijgen nog maar
erg weinig post. De vakantiekaart is zelfs aan het uitsterven.
Mensen, er gaat toch niets boven een zelfgeschreven kaart
of brief in een vrolijke envelop met een echte postzegel erop
die je op de deurmat vind als je thuiskomt. Het betekent dat
er iemand aan je gedacht heeft (hetzelfde als bij een e-mail
maar toch anders), dat diegene een mooie kaart of leuk
briefpapier heeft uitgekozen en toen iets aan jou is gaan
schrijven. Vervolgens jouw adresgegevens erop heeft
geschreven, een postzegel heeft geplakt en speciaal voor
jou naar de brievenbus is gegaan. Hoe bijzonder is dat?
Toch jammer, dat we het niet meer doen.



Dit kleine, ienimini slakje zat vandaag op een bloempotje
buiten en vond ik zo schattig dat hij (of zij) nu symbool
staat voor de snailmail.
groet,
Marijke

woensdag 4 oktober 2017

Paddenstoelen in de herfst.


                               pad·den·stoel (demmeervoud: paddenstoelen)
                       1. zwam met een op een steel geplaatste hoedals                            paddenstoelen uit de grond schieten overal verschijnen,                           sterk in aantal toenemen                             2. kleine wegwijzer voor fietsers 
Dit is de beschrijving van een paddenstoel in de Dikke van Dale.Het was heerlijk weer voor een boswandeling zondag en dusbedacht ik mij dat het leuk was om paddenstoelen te gaanfotograferen aangezien de herfst er ook alweer is. Voor dezewandeling heb ik de Oisterwijkse bossen en vennen uitgekozen.Ik heb er een heerlijke wandeling gemaakt van anderhalf uur.Het was een route die ik vaak met een vriendin gewandeld heb,maar dan in een uur. Nu ging het niet om het wandelen en kletsen(want dat doe je samen met een vriendin), maar om te wandelenen paddenstoelen te zoeken voor een foto. Ik moest zelf wel af entoe lachen, want ik was echt aan beide kanten van het voetpadaan het speuren naar de paddenstoel. En dan vooral naar de echterood-met-witte-stippen, want die heb ik maar één keer gezien. Hetis wel geweldig om alle paddenstoelen te zien, een rode, een paaroranje, een groepje roze-achtige, witte en allerlei verschillendekleuren bruin. Dan zijn ze nog een groot, klein, dun, dik, alleen,in een groep, tussen mos, gras of bladeren, met of zonder steel.Je ziet de paddenstoel overal. Hier zijn een stel van mijn foto's.
 

 

 








Niet alle paddenstoelen stonden recht overeind, er waren
er ook veel omgevallen of geknakt. Daardoor kon ik erg
goed de sporen onder de hoed van de paddenstoel zien.






 Paddenstoelen zijn toch duidelijk één van de symbolen van
de herfst, maar waarom groeien paddenstoelen eigenlijk in
de herfst? Ik ben het gaan opzoeken, want ik wist het niet meer.
De paddenstoel is het vruchtlichaam van een schimmel. De
reden dat hij groeit in de herfst heeft te maken met de
omstandigheden waaronder schimmels het beste groeien.
In de herfst is de grond nog redelijk warm, de temperatuur is
  nog best hoog en er valt doorgaans veel regen. Dat bij elkaar
is de ideale plek voor paddenstoelen om te groeien. Goed hé?!
Altijd goed om te weten, maar ik hou wel van symbolen en
geniet gewoon ieder jaar weer als de paddenstoelen er zijn.
Net zo als de pompoenen en de bladeren die door de lucht
dwarrelen. Jullie ook?
groet,
Marijke

zondag 1 oktober 2017

Kunst die je raakt.



Gisteren waren Richard en ik in het Noord-Brabants museum
in Den Bosch voor twee tentoonstellingen. De eerste ging
over de jaren 80 en had veel "Oh ja, die ken ik nog"-momenten.
De tweede tentoonstelling was er een die heel eenvoudig en
"simpel" oogde, maar die wel degelijk bleef hangen in je gedachten.
Het was één kunstwerk in een grote witte ruimte gemaakt
van vijf stalen bootjes en 2.000 bollen rode wol. Het kunstwerk
was van Chiharu Shiota uit Japan. Aan het kunstwerk is
veertien dagen door tien dames gewerkt. De Japanse
mevrouw heeft zelf ook een dag meegeholpen, vertelde
de suppoost.




 


"In de installatie Uncertain Journey zijn metalen boten met
elkaar verbonden door rode wollen draden. Elke draad kan
opgevat worden als een mensenleven dat verweven raakt
met andere levens. De rode kleur beklemtoont dit door de
gelijkenis met het bloed. De boten brengen alle levens en
herinneringen samen en varen ons door het leven."
Aldus de beschrijving bij de tentoonstelling.





In de film die vertoont werd over het tot stand komen van
het kunstwerk sprak Chiharu over het maken ervan en de
achterliggende gedachte. Toen ik "onder" het kunstwerk
door liep en de beschrijving probeerde te vertalen, kon ik
het ook echt voelen. Iedere draad is een leven dat zijn eigen
weg gaat, verweven met andere levens om ons heen. Aan
elkaar geknoopt met je partner en kronkelend. Chiharu zegt
er zelf in haar verhaal over:
"ons leven is een reis, maar we kunnen
de eindbestemming niet zien."

Ik hoop dat ik een beetje heb kunnen overbrengen wat
zo'n kunstwerk met je kan doen.
groet,
Marijke