Follow by Email

zondag 17 december 2017

Een koud bad.


Bij ons in de tuin staat een betonnen schaal, die een
vriendin van mij deze zomer heeft gemaakt. Het is best
wel een grote schaal. Als het regent, wordt hij vanzelf
gevuld met regenwater en toen het vorige week maandag
zo had gesneeuwd was de hele schaal gevuld met ijs.

Sinds de schaal er staat, komen er allerlei vogels even
drinken of badderen. Ik kan daar enorm van genieten dan.
Het ziet er zo vrolijk uit. Nu is het water koud, want buiten
is het ook maar 1 of 2 graden. Dan is zo'n schaal nog
steeds prima om water uit te drinken, maar wat gebeurde
er vandaag...... er kwamen musjes en een merel toch
badderen.........?????? In ijskoud water! Later kwam er
ook nog een meesje achteraan. Die dacht zeker;"Oh
wat lekker, zo'n bad."




Nu weet ik wel dat vogels er op gebouwd zijn om in de
winter gewoon buiten te leven, maar ik kreeg het er
zelf zo koud van toen ik het zag. ik had ook acuut zo'n
medelijden met deze vriendelijke beestjes. Nog voor
geen goud zou ik willen ruilen.

 Ik kan ook niet zorgen voor warm water ( dat zou
waarschijnlijk ook niet goed voor ze zijn), dus ik blijf
maar iedere week een nieuwe pot pindakaas buiten
ophangen voor de vogeltjes. Help ik ze op die manier.
groet,
Marijke

maandag 11 december 2017

En er viel veel sneeuw.....


Gisteren begon het te sneeuwen hier in Brabant. Het zag
mooi uit, misschien ook wel omdat we niet weg hoefden
te gaan. Ik genoot van de sneeuwvlokken die in de tuin
vielen en een deken van ongeveer 7 centimeter liet liggen.
Toen het stopte met sneeuwen zijn Richard en ik meteen
een wandeling gaan maken. En de camera ging natuurlijk
mee. Er was namelijk meteen regen voorspelt, dus we
moesten snel genieten van de sneeuw. Gelukkig namen
we een paraplu mee, want er viel niet alleen regen naar
beneden, maar we kregen ook de nodige sneeuw op ons
dat van de bomen af viel. Het was wel leuk om zo te
wandelen, het gekraak onder je schoenen en de bomen
die maar half wit waren. Helaas verdween de sneeuw
best wel snel.








Vandaag viel er opnieuw sneeuw, en niet zo'n beetje ook.
De weersvoorspellingen waren dusdanig dat alle scholen
om 12.00 uur stopten zodat leerlingen en docenten goed
thuis konden komen. Die extra vrije uren wilde Lotte wel
besteden aan het maken van een sneeuwpop in de tuin.
Het maakt niet uit hoe oud je bent, het maken van een
sneeuwpop blijft altijd leuk. Het werd wel een speciale
pop, want ik heb nog nooit een sneeuwpop gezien met
haren! Maar dat krijg je als je voor de neus een wortel
neemt waar nog loof aan zit.




We konden de hele middag genieten van een witte pop
in de tuin. Wat wordt je daar vrolijk van zeg!
Ik hoop dat de rest van Nederland ook heeft genoten
van de sneeuw en dat er niet te veel ongelukken zijn
gebeurd. Wees allemaal maar voorzichtig als je de
deur uit moet. Morgen hebben de lagere school kinderen
allemaal vrij, omdat de leerkrachten gaan staken. Wie
weet komen er dan nog een stel sneeuwpoppen bij in
ons dorp.
groet,
Marijke

zondag 3 december 2017

De slipjacht.


Vandaag waren we bij kasteel Heeswijk Dinther. Deels om
het kasteel te bekijken, maar vooral vanwege de slipjacht.
We hadden geen idee wat er precies ging gebeuren, behalve
dat er een "jacht" zou zijn en dat de honden en ruiters bij
het kasteel een "sherrystop" zouden maken. Ik geloof niet dat
er echt sherry was, hooguit glühwein. Natuurlijk hebben we
ons laten vertellen wat een slipjacht precies was, want we
waren wel erg nieuwsgierig.

Bij een slipjacht gaat er een ruiter te paard voorop. Hij heeft
een slip bij zich. Een slip bestaat uit een aantal lappen waarop
een geurstof is gesprenkeld. Met deze slip wordt door deze
sliptrekker een spoor getrokken, waarbij zoveel mogelijk de
gedragingen van een vos worden geïmiteerd. De honden
(Foxhounds) die er achteraan komen volgen dit reukspoor. 

Achter deze honden volgen een heleboel ruiters te paard.
Het is dus een jacht, maar dan niet op een echte vos, maar
op een slip, die ruikt naar een vos.





  




Nadat iedereen wat soep en broodjes heeft gegeten en is
uitgerust, wordt er per hoorn weer een sein gegeven om
te vertrekken. De sliptrekker is dan al lang weg om het
nieuwe vossenspoor te trekken.



Als de slipjacht voorbij is, volgt er nog een heel programma,
maar dat weet ik niet meer precies. Ik vond het in ieder geval
heel bijzonder om een keer mee te maken. Er kwam even
een gevoel alsof we in Engeland waren, omdat het er best
Engels uitzag. En dat terwijl dit soort tochten buiten Engeland
ook in Nederland, België en Frankrijk gehouden worden.
We begrepen dat alleen in Frankrijk nog op echt wild gejaagd
mag worden, in de andere landen is dat verboden. Ook hebben
we nog een tijdje met een van de hoornblazers staan praten.
Hij vertelde dat de liedjes die ze speelden (allemaal met een
mooie Franse titel) aangaven welk deel van de jacht er op
dat moment bezig was, dus start / over het veld / door het
water enzovoort.
Na afloop hebben we nog een mooie rondleiding door het
kasteel gehad, maar de slipjacht had op mij toch de meeste
indruk gemaakt. Prachtig.
groet,
Marijke

woensdag 29 november 2017

Bloemkool-broccolisoep.


Een paar weken geleden had ik een etentje met een
groep vriendinnen bij één vriendin thuis. Ze had voor
heerlijk eten gezorgd, waaronder bloemkool-broccolisoep.
Het was een recept van de Weight Watchers en het was
echt heerlijk. Aangezien ik het leuk vind om zelf soep te
maken, vroeg ik natuurlijk naar het recept.
Een kleine bloemkool
twee stronken broccoli
een ui
groentebouillonblokjes
knoflook
peper en zout
Philadelphia light met bieslook
(+ nog een paar dingen die ik nooit in de soep doe).
Alles bij elkaar, koken, zeven, Philadelphia erdoor
en smullen.



Ik vind het fijn om ook recepten van vrienden te krijgen
en die thuis uit te proberen.
groet,
Marijke

zondag 26 november 2017

Sinterklaasintocht.


Vorige week is Sinterklaas weer aangekomen in Nederland
en vandaag bij ons in het dorp. Toen wij tien jaar geleden
hier kwamen wonen, waren de kinderen 6 en 4 jaar oud.
Vanzelfsprekend gingen we kijken naar de intocht van
Sinterklaas. De goedheiligman wordt hier altijd begeleid
door de plaatselijke harmonie. Het was altijd een feest.
Tegenwoordig ga ik in mijn eentje kijken naar de intocht
van de Sint. Ik zal wel heel eerlijk bekennen dat ik 
eigenlijk niet ga voor die goede man met zijn pieten, maar
voor Lotte. Zij loopt nu zelf mee met de harmonie en
speelt de klarinet. Er heerst een ongedwongen sfeer in
de groep, maar vandaag werd iedereen ook een beetje
druk van de kou. Er was dus wel ruimte voor een grapje
dat gebeurde doordat er even een zwarte piet naast
Lotte ging lopen.






Er waren allerlei verschillende pieten en heel veel kleine
pietjes en kleine Sinterklaasjes. Het is altijd genieten om
te zien dat het sinterklaasfeest eigenlijk net zo was als
toen mijn kinderen klein waren. Ook vandaag gingen de
jonge kinderen er helemaal in op.
Hopelijk krijgen ze ook allemaal iets in hun schoen.
groet,
Marijke

woensdag 22 november 2017

Engelse plakkerige appeltaartcake.


Afgelopen zondag heb ik een Engelse plakkerig appeltaart
cake gemaakt. Ik had hem gezien op het blog van
A bookish bakerDit is een blog van de Engelse Helen. Als
je tijd hebt, moet je er eens op kijken. Ze maakt ook
schitterende filmpjes van haar kip die de moeder is van vijf
ganzen. Echt geweldig. Als ik naar haar filmpjes kijk,
krijg ik ontzettend veel zin in vakantie.

Maar ze heeft ook allerlei recepten, waaronder het recept
van "sticky apple traycake". Ik heb hem gemaakt. Het was
leuk om te doen terwijl Lotte allemaal foto's maakte.








Voordat de taart in de oven ging, heb ik er nog wat
bruine basterdsuiker overheen gestrooid (volgens het
recept). De keuken en woonkamer roken heerlijk naar
appeltaart tijdens het bakken.
  


De appeltaart is inderdaad wat plakkerig, maar heerlijk.
Het grappige was dat Richard niet wist wat we aan het
maken waren, maar toen hij een stukje proefde, vroeg
hij of het een Engels recept was. Het klopte dus precies.
Ik ga hem denk ik nog wel vaker maken, alleen dan wel
met minder suiker, maar dat wist ik pas toen ik het
recept hebt uitgeprobeerd.
groet,
Marijke

zondag 19 november 2017

Een groepswandeling.


Vanmorgen hebben Richard en ik deelgenomen aan een
wandeling van het IVN Oisterwijk. De start was vanaf
Groot Speijck, een fantastische horecaplek in de bossen.
Het was een grote groep die in twee werd gesplitst. Dat geeft
aan dat er veel belangstelling is voor deze wandelingen.
Ik zelf vind het leuk om zo'n twee keer per jaar mee te
lopen, want het liefst loop ik met z'n tweetjes een route.
Het mooie aan dit soort wandelingen is dat je ineens een
heleboel dingen ziet waar je normaal gesproken gewoon
langs zou lopen. Het is erg leerzaam zo'n IVN-wandeling.
Ik had nog nooit gehoord van boompuisten, fluweel
paddenstoelen, hertengewei paddenstoel en nog veel
meer.








  



  




Het was heerlijk weer, een heerlijk zonnetje en een lekkere
temperatuur. Wel was het heel raar dat we op een gegeven
moment bij een ven stonden en we in het water konden
zien dat het even regende, maar we voelden het niet.
Het was maar heel even en misschien stonden we onder
genoeg bomen met bladeren, maar vreemd was het wel. Ik
heb genoten van de mensen, van de natuur, van alle kleuren,
van al het nieuws dat ik heb geleerd en van de gezellige
thee/koffie na afloop samen met Richard bij Groot Speick.
groet,
Marijke