Follow by Email

maandag 18 juni 2018

Museum Voorlinden.



Zondag ben ik met Richard naar het museum Voorlinden
in Wassenaar geweest. Een museum wat zegt "beleef
kunst, natuur en architectuur". Het is een museum dat pas
twee jaar open is, maar waar ik steeds vaker foto's van op
Instagram zag. Ik werd er door getriggerd om te gaan
kijken. Het museum heeft drie tentoonstellingen. De
eerst was een tijdelijk tentoonstelling "Stage of being".




De tweede tijdelijke tentoonstelling was van Wayne Thieband
en bestond uit allerlei schilderijen. Mooie, rustige schilderijen
van mensen of van taarten. Ik snap alleen nooit waarom
mensen op schilderijen dan nooit lachen. Ooit hoop ik te
begrijpen waarom.



De derde tentoonstelling was de permanente. Daar kwam
ik voor. De mini liftdeuren gingen echt open en dicht. De
tekst "where do I end and do you begin". Een kunstwerk
"through the wall" gemaakt van de deuren en kozijnen van
200 huizen uit een dorp in China waarbij binnen ook alle
200 lampen uit die huizen hingen. Een erg groot echtpaar
(twee keer zo groot als wij) zonnend op het strand onder
een parasol. Een enorm, cortenstalen sculptuur waar je
doorheen kunt lopen. Een kunstwerk dat precies lijkt op
een zwembad, wat betreft kleuren en trapje, je waant je
echt in het zwembad zonder nat te worden. En als laatste
grote ronden vormen gemaakt van fijn zand waardoor het
lijkt op een glazen pot met water erin.









Wat vonden we het mooi. Vooral de derde tentoonstelling
maakte erg veel indruk op ons. Gewoon door de bizarre
afmetingen, maar ook het herkenbare en ook soms wat
mysterieuze. Het gebouw was ook prachtig. Daarbij zag je
aan alle kanten door de enorme glazen ramen steeds een
prachtig aangelegde tuin. Inderdaad kunst, natuur en
architectuur. Vanuit het museum kon je buiten zo richting
strand lopen (althans zicht op de zee). Dat was een mooie
verbinding met de natuur. Dit was weer een museumbezoek
dat alle zintuigen heeft geprikkeld. Daar hou ik wel van.
Zeker de moeite waard om te bezoeken.
groet,
Marijke

donderdag 7 juni 2018

Een ieni-mini-naaktslakje.


Het is weer de tijd van de slakken, vooral als er een flinke
regenbui is gevallen. Je ziet veel slakken met huisjes, maar
ook naaktslakken. Die laatste vind ik persoonlijk niet zo
mooi. Maar nu zat er een ieni-mini-klein naaktslakje bij het
buitenhok van Max, ons konijn. Max vind dat bezoek niet
erg, maar wij vinden het niet fijn. Daarom heb ik het kleine
slakje voorzichtig op de stenen gezet. Hij (of zij) was niet
groter dan twee centimeter, maar het was een volledige
slak zonder huis.



De foto's zijn niet heel erg scherp, maar ik vond het zo
bijzonder om te zien, dat ik toch heb geprobeerd om
foto's te maken. Waar het slakje nu is, weet ik niet. Ik
hoop dat het goed met hem gaat en eigenlijk ben ik best
nieuwsgierig hoe groot hij nog gaat worden.
groet,
Marijke

maandag 4 juni 2018

Dagje uit met vriendinnen #6.


Twee keer per jaar ga ik met een groepje vriendinnen een
dagje op stap. Iedere keer georganiseerd door een ander.
Afgelopen vrijdag was het weer zover, alleen dit keer was
er een alternatief programma.
We begonnen met koffiedrinken in de tuin bij Marlies met
zelfgebakken appelcake. De zon scheen en het was erg
gezellig. Om te gaan lunchen moesten we een stukje 
lopen vanaf de auto, maar dat was heerlijk om te doen.
Helaas was er geen plaats voor zes meiden. Kennelijk
waren er meer mensen die met het mooie weer ergens
wilden eten. Dus zat er niets anders op dan terug te
wandelen en bij de locatie, waar we wilden afsluiten met
koffie, te gaan lunchen. 





Het was gezellig en lekker.
Maar het ging heel hard regenen. Het was onze bedoeling
om een wandeling van vijf kilometer te gaan maken. Er zat
niets anders op dan nog een lekker kopje thee te nemen en
gewoon door te kletsen. 
Al met al was het een hele leuke dag, ondanks de regen.
En wandelen doen we de volgende keer wel weer. In
september gaan we weer op stap.

zondag 27 mei 2018

Sam.


Laat ik aan je voorstellen: onze nieuwe
huisgenoot Sam, de grasparkiet. We
hebben al eerder een grasparkiet gehad,
namelijk Joepie. Het verschil is de kleur,
maar volgens mij zijn ze beide even tam.
Sam woont sinds vrijdag bij ons en zit nu
al op je vinger, je schouder en je mag hem
ook een zoen geven (als hij dat goed vind).
Het is wel grappig om te zien hoe snel we
allemaal gek zijn op dit 33 gram wegende
vogeltje.





Ik zie hem alleen nog nauwelijks water
drinken en voer eten, maar misschien
doet hij dat als wij er niet bij zijn.
Ik hoop het maar.
Vanaf nu hoor je vanaf nu iedere ochtend
4 x "goedemorgen Sam". Heerlijk toch.
groet,
Marijke

maandag 21 mei 2018

Heerlijk de natuur in.


Wat doe je als het een extra vrije dag is en zulk mooi weer?
Precies, dan ga je een leuke, lange wandeling maken. We
gingen dit keer naar het Mastbos bij Breda en liepen de
reeënwandeling. Al in het begin kwamen we twee mensen
tegen waarmee we aan de praat raakten over de vele libellen
die we zagen. De man wist erg veel over de libellen te
vertellen, o.a. over de grote keizerlibelle die we zagen
vliegen. Het was echter onmogelijk om hem scherp op de
foto te krijgen. Wat ik dan grappig vind is dat we daarna
de hele wandeling een heel stel grote keizerlibelles zagen
vliegen. Waarschijnlijk zouden we die anders ook hebben
gezien, maar nu wist je er meer van en keken we er
anders naar. Wij vinden dit soort ontmoetingen erg leuk.




  





De wandeling was een natuur belevingsroute en er was
inderdaad veel te beleven. We liepen langs bossen,
heides, meertjes en over een vlonder. We zagen ook
allerlei dieren, zoals de libellen, schapen, eenden,  
meerkoeten, een ooievaar en we hoorden een paar keer
een heel koor van kikkers. Jeetje, wat konden die kwaken.
Op twee derde van de route hebben we een uitstapje
gemaakt naar Huis den Deijl, waar we heerlijk wat
dronken in de schaduw. 


Geheel ontspannen kwamen we na 9 km weer bij de auto
aan waarna we nog even door de tuin van Kasteel
Bouvigne. Het was vandaag namelijk de dag van het
kasteel. We hebben de middag afgesloten op het terras
van De Boschwachter. Heel ontspannen en heel gezellig.
groet,
Marijke

zondag 13 mei 2018

Muurschilderingen.


Ik heb iets met muurschilderingen. Daar kan ik erg van
genieten. Ze kunnen zo mooi zijn, maar ik geef toe dat
ik ze soms ook lelijk of negatief vind. In maart was ik met
Richard al in Breda voor een wandeling langs Street Art.
Maar wat ik ook zo mooi vind, is dat muurschilderingen in
allerlei landen te zien zijn. Zo zijn de eerste vier foto's van
dit blog gemaakt in Antwerpen. Vooral de dieren waren zo
echt, gewoon ontzettend knap gemaakt.




De volgende vier foto's heb ik gemaakt tijdens onze vakantie
in Engeland drie weken geleden. Ze waren allemaal in een
bepaalde wijk van Brighton te zien. Misschien was dat de
artistieke wijk van de stad? Ik weet het niet.




  

Maar niet alleen in Nederland, België en Engeland worden
mooie muurschilderingen gemaakt. Ik kijk overal waar ik
loop naar alles om mij heen en geniet als ik een mooi
schilderij zie. Jullie ook? Het is ook wel als je er op let hoor,
dan ga je er veel zien, groot en klein. Vooral in Oostende, ook
België. Daar hebben ze zelfs twee routes door de stad die 
langs (soms flathoge) muurschilderingen gaan.
Ik vind het zo knap wat mensen kunnen maken. Graag
zou ik eens willen zien hoe ze dat doen. Wie weet, ooit.
groet,
Marijke

zondag 6 mei 2018

Holiday in England.


Vorige week zijn we naar Engeland geweest voor een weekje.
Ik vond het dit keer wel spannend, omdat we met de tunnel
gingen. Gelukkig viel het reuze mee. Het leek net alsof ik met
de auto in de metro stond.
We hebben ons prima vermaakt met stadjes bekijken, wandelen,
naar de kliffen kijken (die helaas in de mist stonden) en een
dagje naar Londen met de trein. Het weer was redelijk. Het
was ongeveer net als in Nederland met maar drie keer
een buitje. Dus voor Engelse begrippen prima.














Deze keer had ik er behoorlijk moeite mee om weer rechts
te gaan rijden, want de eerste beste rotonde wilde ik
linksom gaan rijden. Gelukkig ging het goed. Ik vond het
ook best jammer dat het links rijden weer voorbij was.
Voor ons is de vakantie voorbij, morgen begint school weer
voor de kinderen. Nog ongeveer acht weken tot de volgende.
Daar kijken we nu alweer naar uit.
groet,
Marijke