De reiger.

Op weg naar de dansles van Lotte

reden we langs een weiland waar

vijf reigers stonden. Je snapt wel

dat ik ben teruggereden. Ik vond

het wel weinig sociale dieren, want

ze stonden heel ver van elkaar

vandaan. Soms liepen ze even

langs elkaar, maar dan bleven ze

niet staan.

 

Ik had nog nooit zoveel reigers in

één weiland zien staan en vond het

dus heel mooi. Zij vonden mijn

aanwezigheid niet zo leuk, want als

ik te dichtbij dreigde te komen

vlogen ze weg. Ik vind hun

vlieghouding ook altijd zo mooi.

groet,

Marijke

Musjes.

De afgelopen dagen zitten er een paar musjes de hele dag

bij ons in de tuin en dat is heel gezellig. Op zich zitten er altijd

musjes in de tuin, maar nu lijken het er een paar. Misschien

is de rest van de groep op vakantie. Ze vliegen af en aan.

Ze zitten op de heg, komen door de heg, zitten op het dak,

komen drinken en wassen in de waterbak, eten brood en

zitten in de struik. Soms zie ik ze even niet, maar al snel

komt er één aangevlogen. Grappig is dat het meestal het

mannetje is. Het vrouwtje zie ik toch minder. Ik weet niet

waarom. Door de warmte buiten moet ik de waterbak

iedere avond opnieuw vullen, dus als ik de planten water

geef, doe ik dat ook met de vogelwaterbak. Toch een beetje

voor ze zorgen.

  

 Nu lijkt het net alsof ik de hele dag in de tuin zit met mijn

fototoestel in de aanslag, maar dat is niet zo hoor. Het

fototoestel ligt klaar en kan ik zo pakken. Maar het is wel

erg leuk om even in een stoel te zitten en te kijken wat de

musjes allemaal doen. Het verveeld nooit. Dat noemen

we genieten van de kleine dingen en dat is echt aan te raden.

groet,

Marijke

Een ieni-mini-naaktslakje.

Het is weer de tijd van de slakken, vooral als er een flinke

regenbui is gevallen. Je ziet veel slakken met huisjes, maar

ook naaktslakken. Die laatste vind ik persoonlijk niet zo

mooi. Maar nu zat er een ieni-mini-klein naaktslakje bij het

buitenhok van Max, ons konijn. Max vind dat bezoek niet

erg, maar wij vinden het niet fijn. Daarom heb ik het kleine

slakje voorzichtig op de stenen gezet. Hij (of zij) was niet

groter dan twee centimeter, maar het was een volledige

slak zonder huis.

De foto's zijn niet heel erg scherp, maar ik vond het zo

bijzonder om te zien, dat ik toch heb geprobeerd om

foto's te maken. Waar het slakje nu is, weet ik niet. Ik

hoop dat het goed met hem gaat en eigenlijk ben ik best

nieuwsgierig hoe groot hij nog gaat worden.

groet,

Marijke

Sam.

Laat ik aan je voorstellen: onze nieuwe

huisgenoot Sam, de grasparkiet. We

hebben al eerder een grasparkiet gehad,

namelijk Joepie. Het verschil is de kleur,

maar volgens mij zijn ze beide even tam.

Sam woont sinds vrijdag bij ons en zit nu

al op je vinger, je schouder en je mag hem

ook een zoen geven (als hij dat goed vind).

Het is wel grappig om te zien hoe snel we

allemaal gek zijn op dit 33 gram wegende

vogeltje.

Ik zie hem alleen nog nauwelijks water

drinken en voer eten, maar misschien

doet hij dat als wij er niet bij zijn.

Ik hoop het maar.

Vanaf nu hoor je vanaf nu iedere ochtend

4 x "goedemorgen Sam". Heerlijk toch.

groet,

Marijke

Dieren in Engeland.

Afgelopen week waren we in Engeland, langs de

zuidkust. We zijn elke dag ergens naar toe gegaan en

daardoor zagen we ook een aantal verschillende dieren.

  

  

Vooral de vogels in deze serie hebben erg veel indruk

op mij gemaakt. Ik had nog nooit een zeemeeuw met

een zwarte kop gezien en ook nog nooit een fazant op

zo'n korte afstand. Prachtig om te zien.

Ik ga van de week nog een blog schrijven over onze

week Engeland, maar vandaag wilde ik graag alvast

een aantal dieren laten zien die ik verrassend vond.

groet,

Marijke

Mijn roodborstje.

Ik heb al vaker geschreven over de kleine vogeltjes in

onze tuin, want ik hou erg van deze kleine vriendjes.

Dit weekend was het weer erg koud buiten, er lag zelfs

een beetje sneeuw zaterdag. 's Middags zat ik aan de

eetkamertafel te studeren, toen ik het roodborstje zag.

Hij is een hele tijd in de tuin geweest, vooral om te eten

van de vogelpindakaas. Hij, of zij, komt alweer een tijdje

op bezoek en iedere keer heb ik het idee dat haar borst

veel meer oranje is dan voorgaande jaren. Ik ben net

dus oudere foto's terug gaan kijken, maar schijn bedriegt.

De borst is niet meer oranje, maar heeft wel een ander

"patroon". Onderaan de oranje kleur loopt het patroon

niet rond, maar heeft in het midden een kuiltje alsof

er twee flapjes hangen.

Het is een ander roodborstje dan voorheen. En dan te

bedenken dat ik het zo fijn vond dat mijn vriendje, want

dat was het wel, toch steeds onze tuin terugvindt om te

komen eten. Het is ook pas de eerste keer dat ik verschil

zie in de vorm van de oranje kleur, want eerlijk gezegd

wist ik nooit of het echt wel steeds hetzelfde roodborstje

was. Dat hoeft ook niet. Ik geniet gewoon van alle

vogeltjes in onze tuin en dan vooral de kleintjes.

Daarmee bedoel ik de musjes, koolmeesjes,

pimpelmeesjes en het roodborstje.

groet,

Marijke

Wandelen bij Haanwijk.

Nadat we een aantal boodschappen hadden gedaan, zijn

Richard en ik een eind gaan wandelen bij Haanwijk, dat

dat ligt ten oosten van Den Bosch. Je kunt daar heerlijk

wandelen, vooral omdat er een heleboel afwisseling zit in

het gebied. Je loopt over verschillende ondergronden, ziet

veel verschillende bomen en als je geluk hebt zie je ook

verschillende dieren. Wij zagen vandaag twee witte, kleine

vogeltjes. Ze waren even groot als een mus of pimpelmees,

maar ze waren wit. Ik zou niet weten hoe ze heten, maar

ik kon wel van ze genieten. 

Ik had gehoopt om sneeuwklokjes of krokussen uit de 

grond te zien komen, maar die zag ik niet. Wel zagen

we de kleine worstjes aan de bomen hangen. Bomen

zijn mooi, maar soms wel raar; bijvoorbeeld de stam of

één boom die in drie stammen uiteen gaat.

Bij deze wandeling kom je ook langs een grote kei met

daarop een tekst; Festina lente cauta fac omnia mente,

oftewel haast u langzaam doe alles met beleid. Waarom

is dat bijzonder? Op zich niet echt, maar de tekst; Festina

lente staat geschreven op een bord dat bij onze voordeur

hangt. Ons huis heet al jaren Festina Lente.

Wij hebben weer genoten van een fijne wandeling bij een

prettige temperatuur. Zo'n wandeling op zaterdagmiddag

is nog prettiger als je weet dat er thuis een kop soep wacht.

Zelfgemaakte preisoep met venkel om precies te zijn.

Heerlijk.

groet,

Marijke

Een koud bad.

Bij ons in de tuin staat een betonnen schaal, die een

vriendin van mij deze zomer heeft gemaakt. Het is best

wel een grote schaal. Als het regent, wordt hij vanzelf

gevuld met regenwater en toen het vorige week maandag

zo had gesneeuwd was de hele schaal gevuld met ijs.

Sinds de schaal er staat, komen er allerlei vogels even

drinken of badderen. Ik kan daar enorm van genieten dan.

Het ziet er zo vrolijk uit. Nu is het water koud, want buiten

is het ook maar 1 of 2 graden. Dan is zo'n schaal nog

steeds prima om water uit te drinken, maar wat gebeurde

er vandaag...... er kwamen musjes en een merel toch

badderen.........?????? In ijskoud water! Later kwam er

ook nog een meesje achteraan. Die dacht zeker;"Oh

wat lekker, zo'n bad."

Nu weet ik wel dat vogels er op gebouwd zijn om in de

winter gewoon buiten te leven, maar ik kreeg het er

zelf zo koud van toen ik het zag. ik had ook acuut zo'n

medelijden met deze vriendelijke beestjes. Nog voor

geen goud zou ik willen ruilen.

 Ik kan ook niet zorgen voor warm water ( dat zou

waarschijnlijk ook niet goed voor ze zijn), dus ik blijf

maar iedere week een nieuwe pot pindakaas buiten

ophangen voor de vogeltjes. Help ik ze op die manier.

groet,

Marijke