Follow by Email

woensdag 30 november 2016

Speculaas appeltaart.


Zaterdag vond ik dat we een appeltaartdag verdient
hadden. Althans zo zou Ingrid van Ing-things de dag
noemen. Een dag waarop je iets te vieren hebt dus.

Wat was er te vieren: bij Tim waren vorige week een
stel plaatjes uit zijn voeten gehaald (kleine operatie),
Lotte kreeg allemaal mooie punten terug van de
proefwerkweek, Richard was goed bezig met een
nieuwe baan en ik.....ik genoot van de successen van
de rest van de familie.


Ik had een pak speculaas appeltaart gekocht. Die vond
ik wel passen bij deze tijd van het jaar; Sinterklaas.
Daarnaast houdt de hele familie van speculaas en van
appeltaart, dus twee vliegen in een klap. Het bakproces
was eigenlijk hetzelfde. Dat was makkelijk, want ik vind
het altijd leuk om appeltaart te bakken. Het is hier in huis
de enige taart die nooit mag ontbreken op een verjaardag.


Ook Max, het konijn, mocht meegenieten. Zij kreeg de
appelschillen. Het was wel grappig om te zien dat ze
de schillen helemaal niet zo lekker vond. Het waren
namelijk goudrenetten en deze dame is lekker sappige
elstarappels gewend. Die eet ze namelijk heerlijk op.
Konijnen hebben ook hun voorkeur denk ik, net als
mensen. Ik eet een goudrenet ook niet zo op en een
elstar wel. Ze heeft helemaal gelijk.





De appeltaart was lekker. Ze hebben allemaal
heerlijk gesmikkeld. We moeten maar gauw weer iets
vieren. Eigenlijk heb je helemaal geen reden nodig
om appeltaart of welke taart dan ook te bakken.
Gewoon als je er zin in hebt, is al goed genoeg.
Toch zoek ik altijd wel een reden, het hoeft niet,
maar het is ook niet moeilijk om er een te bedenken.

Fijne dag nog,
groet,
Marijke

zondag 27 november 2016

het DAF-museum.


Vorige week zijn Richard en ik naar een museum
geweest: het DAF-museum in Eindhoven.
Een museum over auto's, iets waar ik eigenlijk
niet zoveel om geef. Dit museum was anders.
En waarom? Nou, ik ben helemaal gek op die
leuke VW-busjes. Natuurlijk een ander merk,
maar als je het vergelijkt met de oude DAF
hebben ze beide de mooiste vormen en kleuren.
Net als die schitterende busjes.
Kijk maar zelf:














Het grappige was dat ik het museum misschien wel
nog leuker vond dan Richard.
Zag je dat oude kentekenbewijs achter de voorruit,
de kleine buitenspiegeltjes (sommige auto's hadden
helemaal geen spiegeltjes) of die enorme ruimte onder
het dashboard. Moet je dat allemaal eens vergelijken
met de huidige auto's. Natuurlijk zijn onze auto's wel
een stuk veiliger, maar de charme zat toch echt wel
in de auto's van vroeger. Althans wat mij betreft. 

En ik....... ik droom nog een tijdje verder over
een dagje uit in een leuk VW-busje.....

Fijne week allemaal,
groet,
Marijke

dinsdag 22 november 2016

Dadel-speculaascake.


Ruim een week geleden las ik op het blog van
Het zag er lekker uit en aangezien ik nog nooit iets
gebakken had met dadels was dit een prima recept.
De cake is heel makkelijk te maken. Ik heb wel
speltbloem gebruikt, omdat ik niet zoveel amandelmeel
in huis had. Voor hier thuis maakt het ook niet zoveel uit.
Eerlijk gezegd denk ik niet dat iemand hier het verschil 
zou proeven. Gelukkig maar, dan is bakken een stuk
gemakkelijker. De volgende keer dat ik deze cake weer
maak, ga ik wel ontvelde amandelen gebruiken. Nu moest
ik eerst het velletje van de amandelen halen. Dat krijg je
als je spontaan iets gaat bakken met ingrediënten die je in
huis hebt. We hebben altijd ongezouten amandelen in huis,
maar die hebben er wel een velletje omheen.
Dat maakt niet uit, geef mij maar de spontane manier.





Gelukkig vond iedereen hem lekker. Ik heb niet vertelt
wat er allemaal voor ingrediënten in zitten. Volgens mij
gaat dan niet iedereen zo lekker eten. Dat is het verschil
denk ik tussen dadels puur of dadels in een gerecht.
Het is leuk om deze cake te maken, maar de geur die
in huis gaat hangen is nog leuker. Doordat in de cake
2,5 theelepels speculaaskruiden zit, krijg je een echte
speculaasgeur in huis. Dat vind ik ook echt een geur
die heel goed in deze tijd van sinterklaas past.
Moeten jullie ook eens proberen.

Ik ga hem in ieder geval binnenkort nog een keer maken,
groet,
Marijke

zondag 20 november 2016

Glow 2016.


Afgelopen week was GLOW Eindhoven weer
en wij zijn gisteravond gaan kijken.
Het was leuk om te zien, maar toch vonden
we het minder leuk dan vorig jaar.
Dit jaar waren er veel bewegende onderdelen
terwijl het vorig jaar een stuk rustiger was.
Misschien verbeelden wij het ons hoor.
Wij dachten dat er dit jaar meer beweging op
muziek was.
Laten we het erop houden dat we genoten hebben
en ieder jaar weer anders zal zijn.

Ik zal jullie een paar dingen laten zien:









Ik vind het wel schitterend dat en stad dit
festival organiseert en zoveel mensen er
kosteloos van laat genieten.
Het is iedere keer mysterieus om in het
donker met een heleboel mensen door
de stad te lopen.

Volgend jaar gaan we weer hoor.
Fijne week allemaal,
groet,
Marijke

donderdag 17 november 2016

Een bijzondere tentoonstelling.


Afgelopen vrijdag was ik met vriendin Marlies een dagje in
Den Bosch. Naast gezellig koffie drinken, kletsen, de stad
bekijken en lunchen, hebben we ook een bezoek gebracht
aan het Noord Brabants Museum. Natuurlijk hebben we het
hele museum bekeken, maar we kwamen vooral voor de
tentoonstelling van Claire Morgan.

Ik wist dat de tentoonstelling zou gaan over de relatie tussen
mens en natuur. Aangezien ik van beide hou, was ik wel erg
benieuwd. Achteraf kan ik zeggen dat het een hele bijzonder
tentoonstelling was, die erg veel indruk op mij gemaakt heeft.

Waarom?
Het was een collectie waarbij ik mij continu een aantal dingen
afvroeg. Naast dat het stuk voor stuk prachtige werken waren,
moest ik toch even over het gevoel heen dat er veel opgezette
dieren in de werken voorkwamen. Toen ik daaraan gewend was,
zag ik de schoonheid erin. De vogels leken te vliegen, de kat
leek echt omhoog te kijken naar de uil etc. 
Naast kijken naar de beelden, was ik ook steeds bezig met
vragen als: Hoe maakt ze dit? Hoe komt ze aan al die vliegen,
die paardenbloemzaden en die distelzaden?
Hoe bedenk je dit? Hoe vervoer je dit?

Natuurlijk heb ik foto's gemaakt, maar in het echt is het veel
duidelijker en veel mooier. Ik zal je laten zien wat we zagen.

"The owl and the pussycat."

In de blauwe bol, gemaakt van gescheurd lichtblauw plastic
zit een kerkuil. De huiskat zit schuin onder de bol en kijkt
naar de uil.
De uil en de plastic stukjes zitten vast aan nylondraden
die door de loodstukjes aan de onderkant op zijn plaats
gehouden worden. Toch moet Claire heel precies te werk
gegaan zijn om die plastic stukjes in de vorm van de bol
te krijgen.  



"Here is the end of all things."

De distelzaden zitten in een kubusvorm vast
aan de nylondraden en er vliegt een uil doorheen.
Hoe krijg je de distelzaden aan een draad op
een natuurlijke manier?



"Solid air".

Een vos zit deels in een kubus van paardenbloemzaden.
Hoeveel zaden heb je wel niet nodig?


"Brief encounter".

Twee lijsters hebben elkaar ontmoet in een veld van
paardenbloemzaden. De bovenste foto is de echte vorm
en de onderste foto is de aquarel die ervan gemaakt is.





"Fallen".

Onder een soort ballon van gescheurd en
gekleurd plastic hangt een zanglijster op zijn
kop, hij is gevallen. 
  

Nogmaals, in het echt is het duizend malen mooier
dan op de foto. Zo mooi dat ik voor 8 januari 2017
zeker nog een keer terug ga met Richard.
Toch wilde ik het aan jullie laten zien, omdat deze
tentoonstelling erg veel indruk op mij gemaakt heeft.
Maar dat hadden jullie waarschijnlijk al lang in de gaten.

Ik ben eigenlijk wel een beetje benieuwd wat jullie
ervan vinden en hoop dat ik een beetje van mijn
enthousiasme heb kunnen overbrengen.

groet,
Marijke

zaterdag 12 november 2016

Een heerlijke feestzondag.


Een aantal weken geleden, op een prachtige zondag eind
september hebben we de verjaardag van mijn beide ouders
gevierd. Voor de eerste keer met alleen de volwassenen.
Omdat de batterij van mijn camera leeg bleek te zijn (vanaf
nu altijd controleren dus), heb ik alle foto's gemaakt met
mijn mobieltje. Daarom vind ik de foto's van een mindere
kwaliteit, maar mijn ouders misten deze dag op mijn blog.
Dan maken we van deze gezellige dag alsnog een blogpost.


We hadden echt schitterend weer, volop zon en lekker warm.
Na de koffie zijn we naar Maastricht gereden. Aan de
westkant van de stad ligt het Buitengoed Slavante.
Ik was er nog nooit geweest, maar ik vond het heel mooi.
Je moet eerst omhoog wandelen om er te komen, maar
die weg is al schitterend langs een oude muur.

Bovenop hebben gewandeld over de Sint Pietersberg
naar de ruïne Lichtenberg. Daarbij kwamen we langs
de afgravingen van de ENCI. Mooi om te zien, vooral
ook de blauwe kleur van het water. De uitkijktoren was
te bezichtigen. De ene kant kijkt uit naar de stad Maastricht
en de andere kant kijkt uit over de Maas en zijn vertakkingen.




Teruggekomen bij het Buitengoed Slavante hebben we
genoten van een heerlijk diner, waarbij in de menukaart
ook een woordenlijst zat Nederlands - Limburgs.
Altijd handig als je in Maastricht bent.





Al met al hebben we genoten van het mooie weer, van de
leuke wandeling, het heerlijke diner en vooral het goede
gezelschap. Zulke feestjes moeten we vaker vieren!
Zeker voor herhaling vatbaar, maar ja..... we zijn maar
één keer per jaar jarig. Gelukkig!

Fijn weekend allemaal,
groet,
Marijke